Internetowa cukierenka Olcik

No to lecę dalej z tymi chlebowymi wpisami:).  I tak dzisiaj Wam pokażę mój (chyba ulubiony!) niesamowity chleb ...

Artos to bowiem grecki chleb świąteczny. Ma on narawdę niecodzienny, doskonały smak przyowołujący na myśl Boże Narodzenie. To za sprawą mielonej skórki pomarańvczowej, godździków, miodu oraz ziela angielskiego. I tak choć chlebów nie lubię powtarzać i NAPRAWDĘ jest malutka garstka przepisów, które powtarzam, to ten na stałe wpisuję się do mojego chlebowego repertuaru.

Dodam jeszcze, że "ślęczenie" przy młynku  sprawiło mi ogromną przyjemność, bo aromaty unoszące podczas mielenia przypraw są niezapomniane.

Gorąco polecam! Ja sama zostałam dosłownie 'zasypana' przedświątecznymi Artosami na wielu blogach (-;.

Artos - grecki chleb świąteczny

Źródło: Blog Tatter

1 szklanka zakwasu pszennego

3.5 szklanki mąki pszennej chlebowej

1 łyżeczka soli

1.5 łyżeczki drożdży instant

1 łyżeczka cynamonu

1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej

1/4 łyżeczki mielonego ziela angielskiego

1/4 łyżeczki mielonych goździków

1 łyżka zmielonej kandyzowanej skórki pomarańczowej

1 łyżeczka naturalnego ekstraktu z migdałów

2 duże jajka, lekko roztrzepane

1/4 szklanki miodu płynnego

1/4 szklanki oliwy z oliwek

3/4 szklanki letniego mleka

Do posmarowania bochenka (pominęłam)

2 łyżki wody

2 łyżki cukru

2 łyżki miodu

1 łyżeczka naturalnego ekstraktu pomarańczowego

1 łyżeczka ziarna sezamowego

W dużej misce wymieszać razem: mąkę, sól, drożdże, cynamon, gałkę, ziele angielskie i goździki.

Dodać zakwas, ekstrakt, jajka, miód, oliwę i mleko. Dobrze wymieszać, aż z ciasta utworzy się kula.

Ciasto wyjąć na kuchenny blat i zagnieść miękkie, delikatnie lepkie ciasto (ok 10 min.).

Pierwsza fermentacja to ok 1 1/2 godziny, w połowie której ciasto należy odgazować i złożyć (technika strech and fold - czyli tak naprawdę złożenie ciasta w kopertę).

Gdy ciasto podwoi swoją objętość wyjmujemy je z miski i po lekkim odgazowaniu, formujemy kulę i zostawiamy do wyrośnięcia na godzinę.

W tym czasie nagrzewamy piec do 180st.C.

Wierzch bochenka smarujemy miodową glazura. Pieczemy 20 min, następnie obracamy bochenek o 180 i pieczemy kolejne 20-25 min. Przed podaniem koniecznie chleb należy wystudzić  ok. 1 godziny.

Smacznego!:)

Roscón de Reyes to hiszpańskie ciasto Trzech Króli. Z racji dzisiejszego święta nie mogłam go nie upiec!

'Kiedyś święcono tego dnia złota i kadzidła. Wykształciło się to na przełomie wieków XV i XVI. Poświęcanym kadzidłem, którym była żywica z jałowca, okadzano domy i obejście, co miało znaczenie symbolicznego zabezpieczenia go przed chorobami i nieszczęściami. W tym samym celu poświęconym złotem dotykano całej szyi. Po uroczystym obiedzie podawano ciasto z migdałem. '

Wkipedia

Smakuje jak drożdżówka ,ciekawostką jest to ,że do środka nie potrzebujemy jajek- jedynie białka lub żółtka do posmarowania wierzchu.

Gratulacje dla mojej mamuśki  ,która jest w tym roku Migdałowym Królem!*

Roscón de Reyes

500 g mąki

1 łyżeczka soli

50 g cukru

ok. 20 g drożdży

100 g miękkiego masła

250 ml letniego mleka ( 2,5 decylitra)

50 g kandyzowanej skórki z pomarańczy i cytryny

50 g suszonej żurawiny

białko do posmarowania

Mąkę wymieszać z solą. Dodać pozostałe składniki (ja rozrabiam najpierw drożdże w odrobinie mleka), wyrobić na gładkie ciasto, przykryć i odstawić w cieple miejsce aż ciasto podwoi objętość; z ciasta odważyć 8 kawałków (ok. 60 g każdy), uformować kulki ; do jednej z nich włożyć porcelanowa figurkę, lub migdała, lub ziarno fasoli itp. - kto znajdzie np. migdała w swoim kawałku będzie miał szczęście przez cały rok!

Z pozostałej części ciasta uformować duża kule, ułożyć ja na środku wyłożonej papierem blachy, 'przykleić' pozostałe kulki i odstawić do wyrośnięcia na ok. 30 min.

posmarować białkiem i piec ok. 30 min w nagrzanym do 180° piekarniku.

- Najlepiej smakuje z filiżanką herbaty i konfiturą pomarańczową (choć przyznam się ,że ja jadłam z różaną ;-).

Smacznego!

* Odnalazła w swoim kawałku migdała (-;

** Za przepis dziękuję Bei ,dokonałam jednak paru zmian m.in. w nazwie -choć niechybnie jak się później okazało:)

No moi mili państwo przepisowo dzisiaj zaczyna się Karnawał!:D

Było takie popołudnie niedzielne parę tygodni temu,które spędzaliśmy na wsi.Kłębiaste, białe chmury niczym owce na niebie zasłaniały swoim stadem ciemnopomarańczowe,póżno-lipcowe słońce. Jednak ono nie poddawało się i co chwila obdarowywało Nas swymi ostrymi promieniami.

Leżały też w letniej kuchni morele,śliwki,jagody, ciasto francuskie i miód.Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały jasno- dziś na podwieczorek będą Słoneczne kwadraty francuskie z owocami.

Minuta-dwie były już w piekarniku.Parę razy zdawało się słyszeć:

"Co robisz?"
"Kiedy się upieką?"

"Co tak ładnie pachnie?"

Zaledwie w parę chwil po wystygnięciu znalazły się w brzuchach mniej i bardziej wybrednych smakoszy. I ślad po nich zaginął..

A w kuchni wreszcie zapachniało domem..

Słoneczne kwadraty francuskie z owocami

przepis jest łatwy jak 'bułka z masłem',potrzebne są nam tylko:

-mrożone  ciasto francuskie

- owoce sezonowe : śliwki,borówki i morele

- miód

- cukier do posypania (opcjonalnie)

-oliwa

1. Ciasto francuskie rozmrażamy.Dzielimy na kwadraty,u mnie z jednego opakowania wyszło ok. 6 sporych kwadratów. Formujemy rogi. Tak przygotowane nakłuwamy w paru miejscach widelcem.

2. Owoce myjemy,odpestkowujemy,wraz z borówkami wykładamy na przygotowane wcześniej spody.

3. Skrapiamy odrobinką oliwy,miodem i popsypujemy szczyptą cukru.

4.Wkładamy do piekarnika i pieczemy na złoty kolor.

Smacznego!:)

Moje kwadraty biorą udział w :

"Choć poszczególne kuchnie krajów arabskich różnią się między sobą, posiadają wspólne elementy, które najlepiej przedstawić w formie minisłownika kuchni Arabskiej, co uzmysłowi nam zarówno jej bogactwo, jak i oryginalność.

Arabi Khubz – znany u nas jako pita. Tego okrągłego płaskiego chleba używa się do nabierania sosów, przygotowywania kanapek, ale też jako talerza albo łyżki.

Arayess – pita nadziewana jagnięciną z kardamonem, którą smaży się na głębokim oleju.

Ataif – to naleśniki nadziewane owczym serem, orzechami i polane syropem z daktyli.

Baba Ghanoush – dip przyrządzany z grillowanego bakłażana, pasty sezamowej tahini, soku cytryny i przetartego czosnku.

Bamia – to okra (piżmian jadalny, zielone warzywo w kształcie palca) w sosie pomidorowym, duszona wraz z jagnięciną.

Baklava – płaty ciasta nasączone miodem i przekładane masą orzechową.

Basbosa – tarta z kuskusu pieczona z syropem daktylowym.

Ejje – omlet z kardamonem i posiekaną jagnięciną.

Foul – bardzo wolno gotowana pasta z brązowej fasoli i soczewicy, doprawiona oliwą, cytryną i kminkiem.

Jarhis – zapiekanka z rozgniecionej prażonej pszenicy, czosnku i jogurtu.

Kaftaji – ostre, smażone kotleciki z siekaną wątróbką, pieprzem, dynią i cebulą.

Kuskus – jest to danie narodowe z kaszy pszenicznej. Ziarna pszenicy podgotowuje się, po czym rozciera na drobną kaszkę i gotuje na parze, zanurzając w oleju. Podaje się ją obłożoną warzywami i kawałkami mięsa. Królewski kuskus zawiera mięso jagnięce, kurczaka oraz pikantne kiełbaski.

Laban – kwaśne mleko używane zarówno do picia, jak i gotowania jagnięciny.

Labenah – tłusty kremowy ser z różnymi przyprawami używany jak dip.

Sumac – korzenna przyprawa o specyficznym aromacie, używana do doprawiania mięs.

Taklia – pasta z kolendry i czosnku, używana zarówno do marynowania (warzyw i mięs), ale również jako dip.

Zoter – to mieszanka tymianku, majeranku, soli i sumacku, którą doprawia się prawie wszystkie potrawy.

Ten pobieżny przegląd daje wyobrażenie o tej kuchni, a przecież nie wspomnieliśmy o Halva, czyli paście z wytłoczyn sezamowych, orzechów, rodzynek i owoców. O obłędnie słodkich ciastach daktylowych Ma` amul. O wspaniałej paście z cieciorki, pasty sezamowej i czosnku hommous, owczym białym serze, który nosi, niepokojącą nieco Polaków, nazwę jebne. Nie wspomnieliśmy o pilawach, zarówno słodkich, jak tych pikantnych. Nie powiedzieliśmy nic o przepysznej potrawie – mantı, mikroskopijnych pierożkach z mięsem w środku (lub i bez), które polewa się jogurtem z taklia dodając miętę suszoną, oliwę i zoter. Nie powiedzieliśmy, bo kuchnia arabska to kuchnia „tysiąca i jednej nocy”. Sami Arabowie mówią, że dali światu jeden cud, jest nim Koran, ale my już wiemy, że dali i drugi – swoja kuchnię. " *

źródło: foody.pl

Nie będę owijała w bawełnę,kuchnia arabska to kuchnia tysiąca i jednej potrawy.Żałuję ,że wcześniej nie wiedziałam o tym. . jeszcze niedawno kojarzyła mi się tylko i wyłącznie z kebabem.

Tak więc na miły początek mojej przygody z ową kuchnią przygotowałam Sałatkę arabską.*

* najbardziej smakowała oczywiście Pani Mamie,która (jak przeczuwam) polubiłaby chyba każde arabskie danie :).

Sałatka arabska

- 2 woreczki ryżu (u mnie jaśminowy)

- puszka drobnego zielonego groszku

- ok. 3/4 szkl. rodzynek

- ok. 3/4 szkl. pokrojonych migdałów

- pierś z kurczaka smażona lub pieczona

- 2 pomarańcze

- miód

- 1 łyżka soku z cytryny

- sól,pieprz

- 3 łyżki oliwy

- łyżka siekanego koperku

1. Rodzynki namoczyć w gorącej wodzie odstawić na 5 minut, odcedzić.
2. Migdały sparzyć, obrać ze skórki, pokroić .

3. Mięso kurczaka pokroić w kosteczkę. Groszek odsączyć z zalewy. Pomarańcze umyć, obrać ze skórki, podzielić na cząstki, zdjąć błonkę. Każdą cząstkę pokroić na cienkie plasterki.

4. Sok, który wypłynie w czasie krojenia zlać do miseczki, dodać sok z cytryny, olej, sól, pieprz i miód do smaku. Ubić na jednolity sos.

5. Ryż, rodzynki, migdały, pomarańcze, groszek, kurczaka i koperek włożyć do salaterki, wymieszać. Zalać sosem, jeszcze raz delikatnie wymieszać. Wstawić do lodówki na ok. 2 godziny.

Smacznego!

Małe spóźnienie: